Czasem wystarczy zmiana tonu głosu.
Krótsza wiadomość.
Milczenie.
Inny wyraz twarzy.
I już zaczynamy się zastanawiać:
„Co zrobiłam/em?”
Czyjaś złość może być po prostu czyjąś złością.
A jednak czasem przeżywamy ją tak,
jakby oznaczała coś znacznie więcej:
„Zawiodłam/em.”
„Zrobiłam/em coś złego.”
„Już nie jest między nami dobrze.”
„Muszę to naprawić.”
Nie zawsze boimy się samej złości.
Czasem boimy się tego,
co – w naszym doświadczeniu – może wydarzyć się później.
Ciszy. Chłodu. Wycofania. Odrzucenia. Utraty bliskości.
Jeżeli w ważnych dla nas relacjach złość oznaczała kiedyś, że druga osoba przestawała być
dostępna, trudno nauczyć się, że konflikt nie musi oznaczać zerwania więzi.
Możemy wtedy stać się szczególnie uważni na najmniejsze sygnały niezadowolenia.
Ton głosu.
Spojrzenie.
Brak odpowiedzi.
Jakby trzeba było jak najwcześniej zauważyć zagrożenie dla relacji.
I wtedy zaczynamy działać.
Tłumaczymy się. Przepraszamy. Wycofujemy swoje zdanie.
Próbujemy poprawić komuś nastrój.
Sprawdzamy: „Jesteś na mnie zły/a?”
Nie zawsze dlatego, że zrobiliśmy coś niewłaściwego.
Czasem dlatego, że trudno nam pozostać w relacji, w której druga osoba jest z nas
niezadowolona.
W Analizie Transakcyjnej możemy przyglądać się temu również przez pozycję:
„Ja jestem OK – Ty jesteś OK”.
Bycie „OK” nie oznacza jednak:
„nigdy Cię nie rozczaruję”
ani
„nigdy nie będziesz na mnie zły/a”.
Możemy być dla siebie ważni
i jednocześnie doświadczać złości, różnicy czy konfliktu.
Dojrzała relacja nie jest relacją bez złości.
To relacja, w której złość nie musi odbierać drugiej osobie prawa do własnych potrzeb,
granic i perspektywy.
I nie musi oznaczać: „już nie jesteśmy ze sobą bezpieczni”.
Może więc warto czasem zapytać siebie:
CZEGO WŁAŚCIWIE BOJĘ SIĘ, KIEDY KTOŚ JEST NA MNIE ZŁY?
Jego złości?
Czy tego, co – jak się spodziewam – ta złość zrobi z naszą relacją?
Nie każdy konflikt oznacza zagrożenie dla relacji.
Możemy o tym wiedzieć, a jednocześnie bardzo intensywnie reagować na czyjeś
niezadowolenie, zmianę tonu głosu czy wycofanie.
Bo nasze reakcje nie powstają wyłącznie w odpowiedzi na to, co dzieje się teraz. Wnosimy
do relacji także wcześniejsze doświadczenia tego, czym była złość i co następowało po niej.
Jeżeli kiedyś oznaczała chłód, ciszę, karę albo utratę kontaktu, możemy próbować zrobić
bardzo wiele, żeby nie dopuścić do niej również dzisiaj.
Czasem ważnym doświadczeniem staje się odkrycie, że można kogoś rozczarować.
Można się nie zgodzić.
Można wywołać czyjąś złość.
I nadal pozostać w relacji.