Czym jest tzw. przeniesienie w psychoterapii?
Jest to zjawisko, które stanowi niezwykle istotny element relacji terapeutycznej. To nieświadomy proces, w którym pacjent próbuje zakomunikować terapeucie to co jest trudne do wyartykułowania, swoje wczesne doświadczenia, wzorce relacyjne i powiązane z tym potrzeby. Przekazuje terapeucie poprzez zachowanie i zakodowany język to, czego nie można wyrazić bezpośrednio słowami. Przeniesienie to rodzaj przemieszczenia odczuć związanych z ważnymi dla nas osobami, np. rodzicami, które powstały we wczesnych etapach rozwoju, na inne osoby, np. terapeutę. Dochodzi wtedy do pomieszania w relacji „tu i teraz”, na którą przenosimy nasze wyobrażenia/odczucia z „tam i wtedy”. Możemy mieć wrażenie, że ktoś nas nie lubi, traktuje nas niewłaściwie lub ma wobec nas wrogie zamiary. W realności są to opisy, które nie dotyczą aktualnej relacji, lecz nieprzepracowanej relacji z kimś, kto (tam i wtedy) był nam bardzo bliski. W analizie transakcyjnej zakładamy, że analiza przeniesienia pozwala psychoterapeucie poznać nieświadome aspekty pacjenta, zrozumieć jego poczucie siebie. To z kolei, pozwala pacjentowi wyjść z poczucia pomieszania, pustki w kierunku spójności, poczucia OK i otwartości na bliskie i autentyczne relacje w tu i teraz.
Hargaden i Sills, psychomedic.pl